لوازم خانگی نیوز: یک کارشناس صنعت لوازمخانگی میگوید: ظرفیت تولید لوازم خانگی در کشور بسیار بالاست و تنها به تکنولوژی، تحقیق و توسعه گسترده نیازمندیم. گفتنی است برجام در کوتاه مدت تاثیر چشمگیری بر صنعت لوازم خانگی نخواهد داشت.
احسان فدایی میگوید: لوازم خانگی نه تنها در ایران، بلکه در بیشتر کشورهای دنیا، جزو صنایعی است که به جهت نداشتن صرفه اقتصادی، بخشی از قطعات آن وارداتی است.
ادعای خودکفایی در صنعت لوازم خانگی
او میگوید: در جایی که بخشی از قطعات که عمدتاً اصلی هم هستند، وارداتی و قاعدتاً تابع نرخ ارز است، نمیتوان ادعای خودکفایی کرد. خودکفایی زمانی است که افکار عمومی منتظر کاهش قیمتها است، نه اینکه به طور دورهای، افزایش و روند صعودی را تجربه کند.
این کارشناس صنعت لوازم خانگی میافزاید: افزایش قیمت لوازم خانگی خواسته و هدف تولیدکنندگان نیست، بلکه از دو دلیل ناشی میشود. اول، همزمانی دوران رکود با شیوع کرونا بود. در واقع برخی حاشیههای ایجاد شده توسط چند شرکت داخلی منجر به نارضایتی عمومی نسبت به برندهای داخلی شد و فضای سنگینی برای تولیدکننده ایجاد کرد. از طرفی نبود عرضه مورد انتظار که ناشی از کاهش چشمگیر تقاضا بود، هزینههای سربار را افزایش و سرمایه در گردش تولیدکنندگان را هر روز نحیفتر کرد. حاصل این عوامل، افزایش فشار بر قیمت تمام شده بود.
فدایی میگوید: تولیدکنندگان کشور، تجربه برندهایی مانند بلر، ارج، آزمایش، پارس و … را پیش رو داشتند و میدانستند برای هدف گرفتن بازاری که در آن رقابت بسیار شدید بوده و همه چیز به تحقیق و توسعه وابسته است، باید فروش بالایی داشته باشند تا به تبع آن حاشیه سود بالایی نیز کسب کنند.
محدودیت تحریم در حفظ کیفیت
فدایی میگوید: در حوزههایی مانند زیبایی بصری و طراحی جذاب چیزی از برندهای خارجی کم نداریم. پیش از تحریم، شرکتهای داخلی به فکر کسب سهم از بازار بودند و توانستند رقابت کرده و در تعدادی از حوزهها بازار را دست بگیرند.
به گفته او، تولیدکنندگان لوازم خانگی به دنبال تولید کالای ضعیف و بدون کیفیت نیستند.
فدایی میگوید: در بحث استفاده از مواد اولیه و قطعات، کم کاری تولیدکننده داخلی مطرح و قابل تایید نیست. بلکه به واسطه شرایط تحریم، تأمین کنندههای معتبر جهان به ایران قطعه و مواد اولیه عرضه نمیکنند. این موضوع تقصیر تولیدکنندگان داخلی کشور نیست.
فدایی میگوید: سرمایهگذاریهای صنعت لوازم خانگی پس از تحریم اتفاق نیفتاد، بلکه حداقل پنج سال پیش از دوره دوم تحریمها آغاز شده بود. اما پس از شروع تحریمها اوج گرفت. درواقع تولیدکنندگان داخلی در دوران پیش از تحریم، رقابت سختی انجام دادند تا بتوانند سهم بیشتری از بازار را در کنترل خود بگیرند. این نکته منجر به توسعه بالهای تولیدی آنها شد.
برجام بازار را رونق نمیدهد
فدایی، با بیان این که اگر برجام مجدداً امضا شود، با توجه به یک تجربه ناموفق، قاعدتاً شرکتهای بزرگ بینالمللی در کوتاه مدت برای سرمایهگذاری مستقیم، به بازار ایران بازنمیگردند. گفت: یک شرکت معتبر بینالمللی، زمانی در یک کشور سرمایهگذاری میکند که به یک بازه حداقل پنج ساله برای بازگشت سرمایهاش اطمینان داشته باشد. اگر توافقی هم صورت بگیرد، مخالفان داخلی و خارجی متعددی دارد، لذا این فضا، چشمانداز روشنی پیش روی سرمایهگذار معتبر خارجی نمایان نخواهد کرد.
این کارشناس میگوید: سرمایهگذاری بزرگی با برجام جدید اتفاق نمیافتد. برجام نهایتاً این فضا را تغییر خواهد داد تا برندهایی که اکنون به صورت قاچاق و خلاف وارد کشور شده و حجم بالایی از بازار داخلی را در دست گرفتهاند، بتوانند در قالب شریک تجاری با تولیدکنندگان داخلی همکاری کنند.
منبع: ایمنا
