لوازم خانگی نیوز: یک کارشناس اقتصادی میگوید: سهم ارزش افزوده صنعت لوازمخانگی ۱.۳ درصد و سهم بخش صنعت در اقتصاد کشور ۲۴ درصد است. دولت باید با برای توسعه سهم لوازمخانگی از این صنعت حمایت کند.
عبدالمجید شیخی میافزاید: در دولتهای قبل به مردم درباره اینکه شرایط تحریم مانع بازگشایی روابط ایران با کشورهای خارجی است، دروغ گفته شده است. این اظهارات دروغ باعث شد در بخشهایی مانند صنعت، در صدور خدمات و فرآوردههای نفتی با مشکل روبهرو شویم.
به گفته او، سهم ارزش افزوده اقتصاد کشور در بخش صنعت نزدیک به ۲۴ درصد است، وقتی سهمی قابل توجه مانند این وجود دارد، هرگونه توسعه میتواند آینده بسیار خوبی در اقتصاد و ارزش افزوده ملی داشته باشد.
ایجاد رقابت میان تولیدات داخلی و خارجی
شیخی معتقد است: به جای اینکه رقابت بین محصولات خارجی و داخلی در بازار داخلی صورت بگیرد، باید رقابت کالاهای باکیفیت و ارتقا یافته ایرانی را به بازارهای خارجی بفرستیم و میدان رقابت و مبارزه را به بیرون از کشور منتقل کنیم.
به گفته او، کره جنوبی ۲۵ سال به مردم خود ریاضت اقتصادی داد تا به جایگاه فعلی در تولید لوازم خانگی و خودرو دست یابد.
شیخی میگوید: سهم ارزش افزوده اقتصاد کشور در بخش صنعت هم نزدیک به ۲۴ درصد است، وقتی چنین سهمی قابل توجه وجود دارد، هرگونه توسعه میتواند آیندهی بسیار خوبی در اقتصاد و ارزش افزوده ملی داشته باشد.
او معتقد است: با ایجاد صندوق سرمایهگذاری مشترک بین انجمن تولیدکنندگان و فروشندگان لوازم خانگی، میتوان در زمینه توسعه صنعت لوازم خانگی به طور مشترک سرمایهگذاری شود تا با ایجاد منافع مشترک، همافزایی میان تولید و توزیع تسهیل شود.
شیخی افزود: نباید اجازه داد انحصار در هیچ صنعتی شکل بگیرد. وزارت صمت باید به دنبال افزایش تعداد مجوز باشد. اگر دو تولیدکننده مطرح در یک صنعت برای یک کالا در کشور وجود داشته باشد، وزارتخانه صمت باید امکان ورود دیگر تولیدکنندگان این صنعت را فراهم کند تا انحصار در این بازار شکسته شود و صنعت توسعه پیدا کند. با شکستن انحصار و تکثیر تولیدکننده، تولید افزایش مییابد؛ در نتیجه صنعت خوبی ایجاد و نقطه قوت کشور میشود و همینطور برای افزایش شعاع بازار، تولیدکنندگان در افزایش کیفیت، کمیت و کاهش هزینه تمام شده رقابت خواهند کرد و در اینجا رقابت و مبارزه معنای واقعی خود را در صنعت پیدا خواهد کرد.
شیخی افزود: در صورتی که انحصار از بین برود تولیدکنندگان یک صنعت ناچار به رقابت و تولید باکیفیت هستند؛ در صورتی که اگر بازار انحصاری باشد، انحصارگر احساس خطری در تولید و سود خود نمیکند و از طریق حاشیه سود غیرمتعارف هنگفتی به دست میآورد.
منبع: ایمنا
